Εχθές, Πέμπτη 2 Απριλίου, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί του 2ου Δημοτικού Σχολείου Πειραιά «Ουρουγουάη» έγιναν μάρτυρες ενός ακόμα ανησυχητικού περιστατικού – από τα πολλά που σημειώνονται το τελευταίο διάστημα στα σχολικά κτίρια της χώρας- που αναδεικνύει την κρίσιμη κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι κτιριακές υποδομές των σχολείων. Λίγο πριν τις 11:30 π.μ., και ενώ το σχολείο βρίσκονταν σε πλήρη λειτουργία, ο ηλεκτρολογικός πίνακας τυλίχθηκε στις φλόγες.
Χάρη στην ψύχραιμη και υποδειγματική αντίδραση των συναδέλφων μας το περιστατικό αντιμετωπίστηκε άμεσα και έγκαιρα. Με άμεσα αντανακλαστικά προχώρησαν στην κατάσβεση της φωτιάς, πριν αυτή επεκταθεί και εφάρμοσαν το πρωτόκολλο εκκένωσης του κτιρίου διασφαλίζοντας ότι όλοι οι μαθητές θα παρέμεναν ασφαλείς και εκτός κινδύνου.
Στο σημείο έσπευσαν η Πυροσβεστική Υπηρεσία και τεχνικό συνεργείο του Δήμου Πειραιά. Με απόφαση της δημοτικής αρχής δεν λειτούργησε το Ολοήμερο Πρόγραμμα. Ταυτόχρονα από την μεριά του δήμου δόθηκε η δέσμευση ότι οι απαραίτητες εργασίες αποκατάστασης θα ολοκληρωθούν εντός της ημέρας, ώστε το σχολείο να λειτουργήσει κανονικά την Παρασκευή. Την αποκατάσταση τελικά ανέλαβε ο ΔΕΔΔΗΕ, μετά από πρόσκληση της Πυροσβεστικής, οι τεχνικοί του οποίου απέδωσαν τη βλάβη στην παλαιότητα της εγκατάστασης Την αποκατάσταση τελικά ανέλαβε ο ΔΕΔΔΗΕ, μετά από πρόσκληση της Πυροσβεστικής, οι τεχνικοί του οποίου απέδωσαν τη βλάβη στην παλαιότητα της εγκατάστασης και σε σπινθήρες λόγω αυξομείωσης της τάσης.
Το περιστατικό ούτε τυχαίο είναι ούτε μεμονωμένο, σχετίζεται με την παλαιότητα και την ελλιπή συντήρηση των σχολικών εγκαταστάσεων. Συνδέεται με τον περιορισμό των κονδυλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό που κατευθύνονται στη συντήρηση και αναβάθμιση των σχολικών υποδομών και τις περικοπές στα λειτουργικά έξοδα των σχολείων. Τα σχολεία υποφέρουν. Εδώ και 16 χρόνια, από το πρώτο μνημόνιο και μετά, η σχετική κρατική χρηματοδότηση δεν μπορεί με κανένα τρόπο να καλύψει τις ανάγκες. Ποτέ τα χρήματα για τα σχολεία δεν ήταν αρκετά, όμως ενώ το 2009 έφτασαν τα 176 εκατομμύρια για τα λειτουργικά έξοδα σε πανελλαδικό επίπεδο, το 2025 περιορίστηκαν σε 112 εκατομμύρια. Την ίδια περίοδο οι τιμές των αγαθών και των υλικών εκτοξεύθηκαν.
Κοινός τόπος σε πολλά σχολεία του συλλόγου μας είναι τα σοβαρά προβλήματα που σχετίζονται με την πλημμελή συντήρηση των σχολικών εγκαταστάσεων: Οροφές που στάζουν, φθαρμένα κουφώματα, ανεπαρκείς μονώσεις και συστήματα θέρμανσης, απαρχαιωμένες ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, που όχι μόνο δεν επαρκούν για να καλύψουν τις σύγχρονες ανάγκες αλλά εγκυμονούν και κινδύνους για την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών. Παράλληλα, ελλείψεις παρατηρούνται σε χώρους υγιεινής και επαρκώς διαμορφωμένες και ασφαλείς σχολικές αυλές.
Στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά τα περισσότερα διδακτήρια χτίστηκαν πριν σαράντα ή πενήντα χρόνια, ενώ ορισμένα πλησιάζουν τον έναν αιώνα ζωής. Μεγάλος αριθμός νηπιαγωγείων στεγάζεται σε χώρους που προορίζονταν για άλλες χρήσεις και όχι για να φιλοξενούν μικρά παιδιά. Ολόκληρα Νηπιαγωγεία ή παραρτήματά τους στεγάζονται σε λυόμενες προκατασκευασμένες αίθουσες. Οι αίθουσες αυτές εγκαταστάθηκαν ως προσωρινή λύση μετά την καθιέρωση του δίχρονου νηπιαγωγείου. Ωστόσο, πολλές από αυτές λειτουργούν ήδη για πέμπτο συνεχόμενο έτος. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, οι προκατασκευασμένες αίθουσες έχουν προσωρινό χαρακτήρα και θα πρέπει να αντικατασταθούν από μόνιμα κτίρια το αργότερο μετά την πάροδο έξι ετών λειτουργίας.
Με την πάροδο του χρόνου και την πλημμελή συντήρηση των σχολικών κτιρίων, λόγω της υποχρηματοδότησης, τα υφιστάμενα κτίρια έχουν επιβαρυνθεί σε ανησυχητικό βαθμό. Ωστόσο πουθενά στον ορίζοντα -πέρα από κάποιες λύσεις -μπαλώματα, όπως το πρόγραμμα “Μαριέττα Γιαννάκου” που αφορά πολύ μικρό αριθμό κτιρίων- δεν φαίνεται να σχεδιάζεται ένα πρόγραμμα ανέγερσης νέων σχολικών κτιρίων και γενναίας συντήρησης των παλαιών.
Ανησυχούμε για την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών. Τρία χρόνια μετά τα Τέμπη κανείς δεν μπορεί να κάνει τον ανήξερο: αν δεν προνοήσουμε, η ζωή θα αποδειχθεί σκληρή και μπορεί ο κάθε αθώος να πληρώσει το τίμημα της σκληρότητας αυτής.
Ανησυχούμε για τα μηνύματα που εισπράττουν τα παιδιά, όταν βλέπουν τα σχολεία τους να παραμελούνται ή να εγκαταλείπονται : «εσύ και οι όμοιοί σου αξίζετε λίγο. Πολύ αξίζουν τα παιδιά των ακριβών ιδιωτικών σχολείων με τις καλοσυντηρημένες εγκαταστάσεις κάθε είδους. Πολύ αξίζουν τα παιδιά των Ωνάσειων Σχολείων για κάθε ένα από τα οποία προβλέπονται δαπάνες ενός εκατομμυρίου ευρώ μόνο για το κτίριο και τον εξοπλισμό του.»
Διεκδικούμε γενναία αύξηση των δαπανών για τη σχολική στέγη, γιατί προτεραιότητά μας είναι η ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών, γιατί υποστηρίζουμε την ισότητα όλων των παιδιών μπροστά στο σχολείο, ανεξάρτητα από τα εισοδήματα των γονιών τους ή την τύχη τους, γιατί η μόρφωση των παιδιών είναι η μόνη εγγύηση για το αύριο το δικό τους και του κόσμου.
Διεκδικούμε ένα δημόσιο πρόγραμμα για την σχολική στέγη.Ένα ευρύ πρόγραμμα συντήρησης των παλιών και ανέγερσης νέων σχολικών κτιρίων με σαφές και οριοθετημένο πλαίσιο που θα αφορά, τα χρονοδιαγράμματα, την ανεύρεση ή την δέσμευση οικοπέδων και κυρίως τους πόρους για την χρηματοδότηση αυτού του προγράμματος.
Απαιτούμε από τον Δήμο Πειραιά και τους αρμόδιους φορείς τον άμεσο και ενδελεχή έλεγχο όλων των εγκαταστάσεων και των υποδομών στα σχολεία της πόλης μας. Η ασφάλεια της σχολικής κοινότητας είναι αδιαπραγμάτευτη.
ΑΠΟ ΤΟ Δ.Σ.
