Ο πόλεμος στα μετόπισθεν: Μιλώντας για τις αυξήσεις στους μισθούς και τη Μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων!

Αυτές είναι οι φοβερές και τρομερές «αυξήσεις» στους μισθούς από 1η Απρίλη . Κάθε μέρα του πολέμου που περνάει ΜΟΝΟ η βενζίνη ανεβαίνει σχεδόν κατά 1 λεπτό (συνολικά 25% αύξηση από την αρχή του πολέμου), τα λιπάσματα έχουν διπλασιαστεί μέσα σε λίγο καιρό και μαζί τους συμπαρασύρουν τις τιμές στα οπωροκηπευτικά κ.ο.κ. Οι πραγματικές αυξήσεις πετάνε στον ουρανό της Σαουδικής Αραβίας, στις τσέπες των επιτήδειων Λαζαρίδηδων, των Φραπέδων και των ΟΠΕΚΕΠΕδων, στα 144 εκ. ευρώ για τις πλατφόρμες αξιολόγησης, bulling, «υπολογισμού κενών» κ.α. και λείπουν απ’ τις τσέπες μας, έχουν γίνει το λεγόμενο  «υπερπλεόνασμα» που δεν επιστρέφεται ποτέ.

Ο πίνακας και πολλά από στοιχεία της ανακοίνωσης αποτελούν επεξεργασία του συναδέλφου Πάνου Ντούλα, καθηγητή Αγγλικής – Κοινωνικών Επιστημών

Η αύξηση των 40 ευρώ μικτά (από 880 σε 920 τον μήνα) αντιστοιχεί σε περίπου 24 ευρώ καθαρά για κάθε εκπαιδευτικό. Το ποσό είναι πενιχρό και δεν καλύπτει παρά μικρό μέρος των απωλειών από την ακρίβεια που υπολογίζονται σε 128 ευρώ τον μήνα καθαρά κατά μέσο όρο σε σύγκριση με το 2019, ενώ οι αμοιβές των προμνημονιακών ετών παραμένουν πολύ μακριά.

Ο καθαρός μισθός των εκπαιδευτικών, παρότι ονομαστικά έχει αυξηθεί, υπολογίζεται ότι λόγω του πληθωρισμού που έχει διαβρώσει το 21% της αξίας των χρημάτων στην Ελλάδα μέσα σε 7 χρόνια, έχει χάσει (και συνεχίζει να χάνει) κατά μέσο όρο 128 ευρώ καθαρά τον μήνα σε πραγματική αγοραστική δύναμη.

Επομένως, οποιαδήποτε αύξηση θα πρέπει κατ’ αρχάς να ξεκινάει τουλάχιστον από αυτό το ποσό των 128 ευρώ τον μήνα καθαρά (περίπου δηλαδή 10% αύξηση), με στόχο να επανέλθουμε στην αγοραστική δύναμη του 2019 και στη συνέχεια να δοθούν αντίστοιχα πολύ μεγαλύτερες αυξήσεις και να επιστραφούν τα Δώρα ώστε να επανέλθει η αγοραστική δύναμη των εκπαιδευτικών σε προμνημονιακά επίπεδα. Μέχρι τότε, με όρους μισθολογικούς τουλάχιστον, ουσιαστική αναίρεση του Μνημονίου όχι απλά δεν έχει γίνει αλλά στην πραγματικότητα, σε πραγματική αγοραστική δύναμη δηλαδή, οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε χειρότερη θέση ακόμη και από τα χρόνια του Μνημονίου: τα λεφτά μπορεί να φαίνονται περισσότερα αλλά αγοράζουν λιγότερα αγαθά και υπηρεσίες από τότε.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, πρέπει να διεκδικήσουμε συλλογικά μισθούς αξιοπρέπειας:

  • Αύξηση 20% στις καθαρές αποδοχές άμεσα ώστε να αναπληρωθούν οι απώλειες των τελευταίων 7 ετών και ένα μέρος των μνημονιακών αποδοχών.
  • Καθιέρωση μηχανισμού αναπλήρωσης απωλειών λόγω ακρίβειας (ΑΤΑ–Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή).
  • Επαναφορά κλεμμένου κλιμακίου ετών 2016 και 2017.
  • Κατάργηση μνημονιακής κράτησης 2% «υπέρ ανεργίας».
  • 1.200 ευρώ στον νεοδιόριστο καθαρά κι αντίστοιχες αυξήσεις σε όλα τα κλιμάκια.
  • Επαναφορά Δώρων. Αύξηση επιδόματος ανεργίας και απόδοσή του στους δικαιούχους χωρίς τους περιορισμούς του 50% με POS (προπληρωμένη κάτρα).
  • Επαναφορά επιδομάτων Εξωδιδακτικής Απασχόλησης, Διδακτικής Προετοιμασίας, Ειδικής Αγωγής.
  • Στήριξη στον νεοδιόριστο και στον αναπληρωτή εκπαιδευτικό με παροχή φθηνής στέγασης και σίτισης.
  • Προσιτή ιατρική-οδοντιατρική-φαρμακευτική κάλυψη. Επαναφορά της παροχής γυαλιών όρασης ανά διετία.

Λαός και Κολωνάκι

«Και να είχαμε τα χρήματα, δε θα τα δίναμε»

Δήλωση του Υπ. Οικονομικών Κ. Πιερρακάκη  για την επαναφορά 13ου-14ου μισθού στο δημόσιο τον Μάρτιο του 2025.

Στις 18 Σεπτεμβρίου του 2006, η ΔΟΕ ξεκινούσε απεργία διαρκείας με πρώτο αίτημα την αύξηση των μισθών των εκπαιδευτικών. Η κυβέρνηση της ΝΔ απάντησε χτυπώντας τις απεργιακές συγκεντρώσεις με ΜΑΤ και δακρυγόνα και με μια «αύξηση» των 17,5 ευρώ μεικτά (ούτε 13 καθαρά) στο μισθό μας, ανά εξάμηνο επικαλούμενη τους «δημοσιονομικούς περιορισμούς! Τέσσερις μήνες μετά, στις 16 Ιανουαρίου 2007, ο γνωστός κύριος Λαζαρίδης διορίστηκε ως Ειδικός Επιστήμονας από το Υπουργείο Παιδείας, με μισθό 3.000 ευρώ, ενώ δε διέθετε το απαραίτητο πτυχίο ΑΕΙ.

Τώρα γνωρίζουμε ποιους έχει να σκεφτεί και να νοιαστεί ο κ. Πιερρακάκης! Στην πλάτη ποιων χτίζεται ο περίφημος δημοσιονομικός χώρος που καταλήγει στις τσέπες των καρτέλ της ενέργειας, των καυσίμων και των τροφίμων. Τώρα ξέρουμε ότι το υπερπλεόνασμα σιτίζει τις στρατιές των γαλάζιων μετακλητών υπαλλήλων, συμβούλων και ειδικών «επιστημόνων» που έχουν κατακλίσει το δημόσιο. Φυσικά υπάρχει ένα αίσθημα οργής όταν κάποιος διορίζεται σε θέση Ειδικού Συμβούλου Υπουργείου με πλαστό πτυχίο, ενώ για παράδειγμα το 50 % των νεοδιόριστων του 2021 πέραν του πτυχίου είχε και μεταπτυχιακό, το 7% διδακτορικό και ο Μέσος Όρος διδακτικής προϋπηρεσίας ΟΛΩΝ των διοριστέων ήταν πάνω από 60 μήνες (με μέγιστο όριο προσμέτρησης τους 120 μήνες) και όλα αυτά με μισθό 800-900 ευρώ και να έχεις και τον μπαμπούλα των πειθαρχικών και της αξιολόγησης από πάνω.

Η παραίτηση Λαζαρίδη είναι ένα επικοινωνιακό μαχαίρι στα πλευρά της κυβέρνησης καθώς η ίδια επέλεγε μέχρι πριν λίγες μέρες να τον καλύπτει ΑΠΟΛΥΤΑ.

Η κατάργηση της μονιμότητας είναι αιτία πολέμου!

Όμως η ιστορία δεν θα προχωρήσει με την «επικοινωνία» ούτε με την «οργή» που μένει στο επίπεδο της ατομικής αγανάκτησης. Θα πρέπει να προχωρήσει από εδώ και πέρα ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ. Μπροστά μας  έχουμε την 29η Απρίλη (κινητοποίηση στην Περιφέρεια για τις διώξεις) και την απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 13 Μάη. Μήπως υπάρχει πλέον κανένας αφελής που να ισχυρίζεται ότι η κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο προωθείται για να βελτιωθούν οι δημόσιες υπηρεσίες; Και όχι για να γεμίσει το δημόσιο με γαλάζια παιδιά; Κι όλα αυτά μετά την περίπτωση Λαζαρίδη; Μετά την περίπτωση Τυχεροπούλου; Εκπαιδευτικοί σέρνονται σε πειθαρχικά γιατί συμμετέχουν στην Απεργία Αποχή από τις διαδικασίες της αξιολόγησης, Απεργία που προκηρύχθηκε από το σωματείο τους ενώ γύρω μας τα σκάνδαλα, η εκμετάλλευση και η παρανομία κάνουν πάρτι… 

Στις 15 Μάη ξεκινάει η αναθεώρηση του Συντάγματος με την κυβέρνηση να βάζει στο στόχαστρο και το άρθρο 103 – της μονιμότητας των Δ.Υ. δηλαδή,  επιδιώκοντας να τη συνδέσει με την αξιολόγηση. Είναι πολύ κρίσιμο να μην βρει τους 180 πρόθυμους βουλευτές που θα καταργήσουν ΚΑΙ τη μονιμότητα. Και πρέπει να φροντίσουμε εμείς γι αυτό. Και σίγουρα η δουλειά αυτή είναι πολύ δύσκολη, μια συνηθισμένη 24ωρη διαμαρτυρία δε φτάνει, χρειάζονται πολλά περισσότερα…

Δεν θα πληρώσουμε τους πολέμους τους!

Αυξήσεις στους μισθούς τώρα! Επιστροφή 13ου & 14ου μισθού!

Όχι στην κατάργηση της μονιμότητας!

ΑΠΟ ΤΟ Δ.Σ.